Wojenkowo

Wspomnienie po Tłustym Czwartku....

W sumie.. Wspomnieniem było już w piątek wieczorem ;) Ale było :)))) Pyszne było...

I choć przygasł świąteczny gwar, bo zabrakło znów czyjegoś głosu, przyjdź tu do nas i z nami trwaj, wbrew tak zwanej ironii losu.

Daj nam wiarę, że to ma sens.... Że gdziekolwiek są - dobrze im jest, bo są z nami choć w innej postaci. I przekonaj, że tak ma być, że po głosach tych wciąż drży powietrze. Że odeszli po to by żyć, i tym razem będą żyć wiecznie

W te święta, to puste miejsce bardzo boli.... Bardzo......

Święta tuż, tuż ;)))

Wybrałam się w sobotę rano z szarańczą na przedstawienie mikołajowe ;) Już w piątek wieczorem przeżywali, najważniesze oczywiście że prezent słodki będzie ;)

Rano bez marudzenia gotowi byli, jak nigdy ;) Ubieramy kurtki, czapki, a Młody z poważną miną:

- Mamo.... Czy my musimy przetrwać oba te przedstawienia, żeby dostać ten prezent?

Tiaa...... Przetrwali ;) Dostali ;) Częściowo unicestwili ;)

Bezcenne? Dla przechodniów, pasażerów metra i komunikacji miejskiej - matka z przywiązanymi do wielkiej, wypchanej torby balonami, wlekąca jedną ryczącą potworę i młodego gniewnego, lekko znudzonego.... przez zaspy, ze śniegiem na oczach, lekką krwawą mgłą przesłoniętych ;) Tak... zdecydowanie przetrwaliśmy ;) :D

Pan tata przezornie weekend spędził w szkole.... Grunt to się dobrze ustawić ;)

No i mamy kolejny hicior na tapecie.... ;) Mordujemy kolejną piosenkę ;) A jakie tany do tego.... Ehhh.... Tancereczka ;)